ბაბუაწვერას რეალობა

ერთი პოსტისათვის ბევრი ფოტოა, მაგრამ დამენანა გადარჩევა..

სტამბული და უძილობა

  როგორც ჩემი ერთერთი ყოფილი იტყოდა, მიდიხარ და ის–ტამბულია, მოდიხარ და ეს–სტამბოლიო.. ეს, თუ ის არ ვიცი და კი ვარ გაკვეხებული სადღაც ძილსა და სიფხიზლეს შორის, ვფიქრობ – ექსების ციტირება ცუდის ნიშანია და თან მახსენდება ნიშნების და ბედისწერის რომ არ მწამს. 

     მოკლედ.. ხომ მიმიხვდით. ცხელა აუტანლად, შვებულება არ მაქვს და მივედ–მოვედები გემოზე. სტამბულში მინდა.. ცოტა ხნით დიდ მეგაპოლისში რომ დავიკარგო არ შეიძლება? ჟალკა ჩტოლი.. მიდიხარ თუ მოდიხარ, საიდან რა იწყება ვეღარ გამიგია. პაწერიალას ია. გადია ტავი გაბია, წავალ, ფახლავას შევჭამ რომელიც არ მიყვარს, მაგრამ მიყვარს ეს საგვარეულო საფახლავეებით გამოტენილი ევროპა–აზია დომხალი. თავში მეც დომხალი მაქვს და ალბათ მიტომ.

პ/ს ფოტოები ძველია, ერთ–ერთი ფოტო კონკურსისათვის გადავარჩიე – პრიზი 10 დღე სტამბოლში, მიგულშემატკივრეთ!

Red

ზაფხულია, ცხელა, ცხელა

რა ენაღვლებათ, ჭყლაპუნობენ ბედნიერად გუბეში..

Urban landscapes

ძალიან, ძალიან მაგარი განათება და ფერები იყო დღეს!

ერთხელ, მარშუტკაში..

რამდენი სათამაშოებია, მთელი იაპონური ჰოროსკოპი! სარკეში მეც კი ვჩანვარ :)

წითელ ყვითელი

ბავშვობაში, აბა, ვინ აგროვებდით ქინდერებს?

Tbilisi colors