ჩვენი ბავშვობის დღეებო დაბრუნდებოდეთ ნეტავი..

ეს სიმღერა გამახსენდა http://www.youtube.com/watch?v=J9mLM_PO6RM

ბავშვობიდან რომ მოვდივართ ეს ყველამ ვიცით, მაგრამ სად მივდივართ – წინასწარ არავინ. არასდროს ვყოფილვარ ვარდისფერი ბარბების მოყვარული, საბჭოთა კავშირში არც იცოდნენ ეს სახელი, ოლიმპიური დათუნია მყავდა, ხუთრგოლიანი ქამრით და გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკიდან ჩამოტანილი თოჯინა, რომელიც ტიროდა და იცინოდა, მუცელზე ხელს თუ დააჭერდი. ახლა აღარც ეს თოჯინაა და აღარც გედეერი. რაღაცნაირ ხასიათზე ვარ. არ ვიცი, სად მივდივარ, უფრო სწორედ ვიცი – ვბერდები.

Colors

ვისი ვისაშია, ანუ საქბანკი და არქიტექტურა

ეს შენობა ყოველთვის მხვდებოდა თვალში და არამარტო მისი პიკანტური არაოფიციალური სახელის გამო. სულ მინდოდა გადამეღო.  ფეისბუქზე გავიკითხე და დავადგინე რომ ეს არის გზების დეპარტამენტის ყოფილი შენობა, რომელიც ამჟამად ეკუთვნის საქართველოს ბანკს. მისი მშენებლობა დასრულდა 1975 წელს, ორი წლით ადრე ჩემს დავბადებამდე, არქიტექტორები არიან გიორგი ჩახავა და ზურაბ ჯალაღანია.1977 წლის მერე ამ შენობისადმი ინტერესი საერთაშორისო არქიტექტურულ გამოცემებში არ შენელებულა და თამამად შეიძლება ითქვას რომ არცერთ საბჭოთა ნაგებობას რა რგებია ამდენი ყურადღება . 

მაშინ ჯერ კიდევ ზამთარი იყო, მე ახალ ობიექტივს ველოდებოდი და ეს ამბავი დროებით დავივიწყე, მხოლოდ გუშინ მოვახერხე ღამის ხედის გადაღება, დღის ფოტოები საკმაოდ აღმოვაჩინე ისედაც ნეტში.

სურათები რომ დავმუშავე და ბლოგზე დადება დავაპირე, ისევ გადავხედე ინფორმაციებს და აღმოჩნდა რომ საქართველოს ბანკს შენობის უხეში რეკონსტრუქცია განუზრახავს, მინის კუბი უნდა დადგან შესასვლელთან. გავბრაზდი. რა უბედურებაა ეს აწოწილი ფალოსოიდური ფორმები, მინის კუბები და პირამიდები? შეხედეთ, ჭირდება ახლა ამას რაიმე დეტალის დამატება?

ინფორმაციისათვის გამოვიყენე ნესტან თათარაშვილის ძალიან კარგი სტატია ნეტგაზეთის ბლოგზე http://netgazeti.ge/GE/2/blogs/?f_blogentry_id=144
და ნინო ჩხეტიანის ნოუთი ფეისბუქზე https://www.facebook.com/note.php?note_id=10150215526118939
რომლებსაც დაჟინებით ვუწევ რეკომენდაციას, წაიკითხეთ!

აქეთ ვაი, იქით უი

გუშინ გადავიღე ეს ფოტოები.



დაკვირვება პირველი – მზესუმზურისა და წვენების გამყიდველებმა კარგად აითვისეს მიტინგის ტერიტორია



დაკვირვება მეორე – მიტინგზე ძირითადად ხანში შესული, დაღლილი ხალხი იდგა, კამერის დანახვაზე ერთი–ორჯერ წამოიკნავლეს მიშა ფანდარასტო და მიჩუმდნენ.





დაკვირვება მესამე – სუბიექტები სცენაზე ასევე დაღლილნი ირჯებოდნენ და ზანტად დემაგოგობდნენ.



დაკვირვება მეოთხე – მოიპოვებოდნენ თვალებ ცეცია კუ–ნინძა ტიპები კეტებით, აი, თოხი რომ დამშვენდებოდათ, ისეთები.



სულ ესაა. რად უნდოდა ამ ლუზერი და უმეტესად ასაკოვანი ბრბოს დაშლას ასეთი სისასტიკე?
ოდესმე შევძლებთ ძალის დოზირებას?
და რამდენჯერ უნდა გაყიდოს ეს ხალხი ბურჯანაძემ თხასავით?
აქეთ ვაი, იქით უი.
და კინაღამ დამავიწყდა, მიტინგის მისადგომებთან დისლოცირებულ ტაქსისტები გააფთრებული მსჯელობდნენ ქვეყნის ავ–კარგზე

Colors

კისერი, კისერი..

Feet and heads

როგორც იქნა მეღირსა ახალი ლინზა, 17-40 ფართე კუთხე, ერთ–ერთი პირველი ფოტოა რაც გადავიღე.

Her morning elegance

Kissing snails

კოცნაობენ, თუ რას სჩადიან..

იუდას ხე და ძველი თბილისის ფანჯარა

Green

Rainy day

Paris untiteld

რატომაა ამ ქალზე ასეთი წყვეტა მაინც ვერ გავიგე

პარიზი სენა ღამე

Green

ეს რა ქვეყანა დავვინგრიეს..

Soviet savings bank bonds..