პატარა ლირიული გადახვევა ანუ ძუძუები

ხოდა ახლა რითია ჩემი ბლოგი სხვა ბლოგებზე ნაკლები, ძუძუ ერთხელაც რომ არ დადებულა ? :))გეკითხებით მე თქვენ, რატომ არ შემოდიან აქ გარყვნილები, გაჭირვებულები, ონანისტები და კომპლექსიანები? მე არ მინდა უნიკალური მომხმარებლები თუ რა. აღვშფოთდი სერიოზულად. ხოდა ჰა თქვენ ესოდენ ნანატრი და ნაოცნებარი. ერთი წყვილი სუფთა სიმბოლური მოსაზრებით და მეორე სილიკონი, მაგრამ ძუძუ ხოა რას დავეძებთ და რას გვიქვია მამიდა და ახლო და შორეული ნათესავები.

ბალონკა სახელად როდოლფო ვალენტინო

მოხუცი ქალბატონი კაფეში გავიცანი, სადაც ყავას ვსვამდი და მომიყვა ბალონკას რუდი ქვია, ახალგაზრდობაში როდოლფო ვალენტინო მიყვარდა ნამეტნავად და მის პატივსაცემადო..





მიმტანი ანტონიო თან ასფალტს აგრილებდა და თან ეშმაკურად მიღიმოდა



ამ ვიკოს კუთხეში გავიცანი ბალონკა რუდი :))



გადავიღე, თან იმაზე დავფიქრდი, სიბერეში როგორი ძაღლი მეყოლება, ვინმე ფოტოაპარატიანი გოგო თუ დამადგება ოდესმე და სად არის ის ქალაქი სადაც დავბერდები..

ღამის გენუა / Genoa / Genova

ვიკოები და ვიკოლოები, პატარა ქუჩას ქვია ვიკო, სულ პაწაწკუნა ვიწრო შუკას, ვიკოლო, მოპედით ძლივს რომ გაეკვეხები და ხანდახან იმითაც ვერა..







იცანით ხომ? ჯუზეპე გარიბალდიც იქაურია







და ეს საყვარელი მოხუცებიც გენუელები გახლავან

გენუა მამა ქალაქია / Genova / Genoa

ქალაქი სადაც კოლუმბი დაიბადა და მთელს იტალიაში ყველაზე გემრიელი პიცა ვჭამე

თბილისის სცენები თბილისობას

დღეს თბილისობაა და პოსტიც გამოცხვა, არ მიყვარს მე ეს მასობრივი თავშეყრები, არ მიყვარს მთვრალების ბოდიალი, არ მიყვარს ნაგავი, ჩურჩხელაც არ მიყვარს.
ვსო. პოზიცია დავაფიქსირე. თავი რომ არ მისკდებოდეს გადასაღებად წავიდოდი.
ფოტოები კი სულაც არაა აგრესიული, დაათვალიერეთ

გადღაბნილი და უფოკუსო პარიზი/Paris without focus

ანუ ფოტოები რომლებიც ვერ გადავიღე და ნამუსი რომ მქონდეს არ უნდა ვაქვეყნებდე, მაგრამ მე ხომ უნამუსო ვარ :)

დავიწყებ მულენრუჟის ნაშობით



ზანგის მოჩვენება მეტროში



ამას კიდევ არაუშავს რა



და ისევ ნოტღ დამ დე პარი, ღამით

პერლაშეზი ნაწილი მესამე/ Père Lachaise

როგორც აღმოჩნდა, პარიზში ყოფნისას ყველაზე მეტი ფოტო მკვდრებისთვის გადამიღია :)
მიყვარს სასაფლაოები, მიყვარს სიმშვიდისა შგრძნება და სიმწვანე, უბრალოდ მიყვარს. სიკვდილი არ მზარავს და იმიტომ ალბათ.



საკონცენტრაციო ბანაკების მსხვერპლთა მოსაგონარი სტელები, სადა და შთამბეჭდავი


ერთერთ საფლავთან ეს ქვებია ჩარჭობილი, ჟამი ქვათა მოგროვებისა გამახსენდა..



იაპონელის/თუ ჩინელის საფლავს ექვსი დრაკონი დარაჯობს



უაკლდამესი აკლდამა



გემუდარებით, ვინმემ ამიხსენით, რა დატვირთვა აქვს ამ აბაზანებს?



კარიატიდები



აკუნინის ფისო

თბილისი ყავისფერში/ Tbilisi Brown

ცუგას ჩარლი ქვია, სოლოლაკში ცხოვრობს
ხანდახან რა ერთფეროვანია ხოლმე ყველაფერი, სანთლით რომ ეძებო ფერებს ვერ ნახავ

ვაგრძელებ შემოდგომის თემას, ოღონდ ოდნავ მინორში

Automn mood/შემოდგომის განწყობა

ფოტოები შარშანდელია, მაგრამ განწყობაა აქტუალური,გადახედეთ და გამაკრიტიკეთ თუ ჩათლით საჭიროდ.