ხელები

ისინი ვერ ხედავენ

ცხელი კოცნა

სიმართლე თუ გინდათ, რომ მომკლა, ქუჩაში ვერავის ვაკოცებ, არადა ახალგაზრდობაში ბევრჯერ შემიცოდავს. ახლა რატომღაც მიუღებელია. ეტყობა ასაკმა იცის .
ფოტო სტამბულში გადავიღე, საინტერესო სცენაა, სათვალიანი გოგონას გამომეტყველებაზე ფრიად ვხალისობ, ასე მგონია ვაითქვენსპატრონს, მოგცლიათ, ან რაიმე მსგავსს უნდა ფიქრობდეს თავის ენაზე.

ხიდები, მეზობლები და ნაციონალური მოძრაობა

ეს გახლავთ ეგრეთ წოდებული სააკაშვილის ხიდი, რკინის კონსტრუქცია, რომელმაც ჩემს ყოველდღიურ თვითმკვლელობის მცდელობებს დიდი მუქი წერტილი დაუსვა. ვინაიდან ამ ბოლო დროს სამიოდე მეზობელი შეიწირა ავტო-საგზაო შემთხვევამ, ვიღაც აქტურსა და გონებანათელს აზრად მოუვიდა ხელმოწერების შეგროვება, ბედად თუ განზრახ, პეტიცია მოხვდა ქალბატონთან რომელიც წინა ცხოვრებაში პიონერ ხელმძღვანელი იყო, ამ სოფელსა შინა კიდევ ნაცმოს შტატიანი აქტივისტკა და გაეშვა სადაც ჯერ არს. ბოლოს მოვიდა სვარშიკების ბრიგადა და დაასამარა ჩემი სუიციდალური მიდრეკილებები. რისი თქმა მინდოდა? რასაკვირველია ხიდები ბევრია და თბილისსში უარესებიც მოიძებნება, მაგრამ ცოცხალი მეზობლები კაი პონტია და სიმახინჯე კიდევ ხანდახან სასარგებლო. გმადლობთ ყურადღებისათვის

ერთი ყლუპი ცა და წვიმიანი საღამო

ფიქროს ფიქრები ფოტოგრაფიაზე

დღეს დაახლოებით ასეთი შინაარსის დიალოგი მქონდა:
ის - ამ ბოლო დროს სულ ჩერნუხას იღებ
მე - უწი-პუწი პეიზაჟები და ისტორიული ძეგლები აღარ მიზიდავს, რეპორტიორი ვართქო. აი მაგნუმმა რო გადაიღო ელიავას ცოცხები და ყველა რომ აღშფოთდა. აბა, სად ფიქრო და სად მაგნუმი, მაგრამ მე რასაც ვიღებ, ხომ მაინც არსებობს, ცოცხებიც არსებობენ :))



ბურთს გამოკიდებული ბავშვები ჩემი სამეზობლოა, ჩვეულებრივი გარეუბნის სცენაა, თუმცა რაღაცნაირად არადედაქალაქური, ექსპოგრაფის რეკლამისა არ იყოს, ლოყებწითელა ჯეელი ვერაფრით რომ ვერ ჯდებოდა თბილისელი ბიჭის ხატებაში.

მაგნუმმა რა გადაიღო ამას ნახავთ ქვევით მითითებულ ბმულზე და მე რას ვიღებ ისიც თქვენს წინაშეა :)
http://www.georgianspring.com/

პოსტი შეუსაბამობებზე

ცვლილებების დრო და კონტრასტების ქვეყანა, ლუსტრამოფენილი ქუჩები. გასაკეთებელი კიდევ ბევრია და ვინ თუ რა, ვერ ხვდები. ფალოსზე წმინდა გიორგი სკუპია და მტკვარზე - ბელასეტა. ცნობიერებაში დომხალი, ჯვრებიან-ჯიპებიანი მორწმუნეები და და გამორადიკალებული ლიბერალები, ქალიშვილები და შორენა ბეგაშვილი, ყანწი და ეროვნულობა დიღმის ტრასაზე და ლტოლვილების კოლოფებივით დასახლება.
არც ევროპა არც აზია. მახინჯი ქიმერა.
ეს თბილისია

თბილისური ფალოსები

მხატვრული თვალსაზრისით გამს.
ვუთხრათ კიჩს არა ! :)))
ნამეტანი რადიკალები და მორწმუნეები ნუ შემომესევით ახლა, take it easy.




ლამაზად გადაღებაც შეიძლება როცა არ ბრჭყვიალებს :))

ვიდეო #2

Movie, originally uploaded by fiqro.

დიდი ხანია ვაპირებდი ამ ყვავილნარის გავიდეოებას და როგორც იქნა დავაყენე საშველი, ვუალა!

Relax-პოსტი

სიმშვიდე, ბალახი და მზეზე ჩასხდომა ვისაც გიყვართ დაბრძანდით და დაისვენეთ.

უცნაური პოსტი

გზა ჩვენს უკან მოფენილია დანაკარგების გვამებით. დანატოვარი. უკან არ უნდა მოიხედო, თორემ მარილის სვეტად იქცევი. ეტა ვსოო ჩტო ასტანეტსა პოსლე მენიააა, დედეტეს ფონზე ვეფერები ამ ბოლო დროს განაწყებულ მუზას, კარგმა განწყობამ რომ შეიწირა.
ჩემს მერე რა დარჩება? თქვენს მერე?
უნდა დარჩეს? აბეზალოვკაა?
აბა რატოომ გვაჟრიალებს იმის წარმოდგენაზეც კი რომ ბიოლოგიურ ჯაჭვში ატომებამდე დავალთ და ვერაფრით დავამტკიცებთ რომ ვარსებობდით ასეთი ჭკვიანები და აუტანლები. ეგოიზმი :) რა მარტივია.
ჩემს მერე დარჩება ბლოგი. სიკვდილი კარგი პიარია.
ნეტში ადვილია უკვდავება და იაფიც.
ბლოგები და ფორუმები კონა მანეთად
ჩემი არადოკუმენტირებული არაშენახვადი არასდროსგამოქვეყნებადი პატარა გაელლვებეის კოლექცია უკვე საბაბია ვირტუალური უკვდავება და კვალის დატოვების ეგოიზმი დავიკიდო.
დღეს
დღეს
ახლა
ვარ, ხარ და ასე შემდეგ :)

http://www.youtube.com/watch?v=XEg1cF9Ycfs

მე მაპატიეთ ატიპიური, უსურათო და სენტიმენტალური პოსტიზა, კონტრასტების დღის ბრალია

საერთოსაცხოვრებლური გეომეტრია

სტამბოლელი ბოშა და მისი ტავარი

ღია მე

ვციფრდები - ვცვიფრდები, ვიშლები ვგიჟდები, ვიკითხები ვიფურცლები, სიტყვებით ვისეტყვები წვეტიან იდაყვებით ვბეჭდავ ანაბეჭდებს..

პოსტი არაფერზე

დილა ყავით დაიწყო, დილათქო, ხმამაღალი ნათქვამია თუ გავითვალისწინებთ რომ ექვსის წუთებზე დავიძინე. კაი იყოს შუადღე, რა პრობლემაა. ეზო, ძაღლი, კომპიუტერი, სამზარეულო, ეზო, კიბეზე ტრადიციული ჩამოჯდომა, ფოტოშოპი. დღევანდელი ტრაექტორია. საღამოს ორი პაკეტი მზესუმზირა შემომეჭამა და მელოდრამა შემომეყურა. კიდევ დარეჯანას ვექაქანე ერთი საათი დაახლოებით და აქედან ნახევარი ჯანმრტელობის მიმოხილვას დაუთმო (თავისას) და მეორე აწ გადაშენებულ კლასელებს რომელთა არსებობაც სულ არ მახსოვდა და მივხვდი რომ ძალიან მომნატრებია რახან ამდენი ხანი ვუსმენდი.
ხოდა ახლა ვფიქრობ და ვერ გამიგია რატომ მაქვს უკმარისობის შეგრძნება? წითელი რიცხვების ბრალია ვითომ? წითელი რიცხვები კალენდარში. პე-ემ-ეს.
დღესაც გრძელი დღეა გუშინდელივით.



ფოტო კარგად დავიწყებული ძველია, სერიიდან ჩემი ფეხები, ორივენიცა :))

ქრისტესისხლას ყვავილობა და გამარჯვების დღე

ვისაც მიელოცება ყველას ვულოცავ.



ამდენმა ნესტმა და სიმწვანემ კარავში ძილი და კოცონის სუნი მომანატრა, სიამოვნებით გავველურდებოდი სამიოდ დღით.. მაკროები გადავიღე ეზოში, უცნაური რამ მჭირს, როცა კარგად ვარ ვერ ვწერ ხოლმე, ეს პოსტიც არეულდარეული გამომივიდა..