
გაზაფხული დადგა თავისი ფსევდო სიყვარულის დღეებიანად და ჩემი ბლოგიც აყვავილდა, გაიფურჩქნა, გამწვანდა და გამწერდა. მოკლედ ბოტანიკა გვიტევს. სულ გაიჯეჯილებდნენ სარეველები უჟმურების დღეები რომ არა. დღე, როცა ორივე ფეხი მარცხენაა, თავი ასტრალშია გასული საჰაერო ბუშტივით და ატმოსფერული ნაკადები ახეთქებს აქეთ-იქით. ავტოპილოტით მიბანცალებ სააბაზანოში და წყალი არ მოდის. მეტი გზა რომ არ გრჩება რადიკალურ მეთოდს მიმართავ ანუ იდუღებ ყავას და ბლოგავ ამ გალიმატიას.