იზარდე მწვანე ჯეჯილო..

ხოდა რა უნდა გითხრათ, ამოშლაზე გამახსენდა. ადამიანები რაღაცეებს ან ვიღაცეებს იმახსოვრებენ აკავშირებენ/უკავშირდებიან, ინიშნავენ/ნიშნავენ, ივიწყებენ ან ვერ ივიწყებენ და შლიან, შლიან უსასრულოდ. დადიან მერე მოწაფის რვეულებივით გადაჩხაპნილ, გადასწორებულ, ალაგალაგ ამოშლილი შეშლილები.
შეცდომების გასწორება დამღლელია. წყნარად დავჯდები და დიდხანს ვუყურებ მწვანეს. გადააშენეთ დავთრები და რვეულები. ყველა ფურცელი ოდესღაც ხე იყო.

რეტრო პოსტი

რეტრო პოსტი ძველი, უკვე გამოქვეყნებული ფოტოების გახსენებაა რომლებმაც ადრე ყურადღება ვერ მიიქცია. ეს დიდი დეპრესიის დროინდელი სურათია, მოდელი მე არ ვარ თუმცა მე ვარ და იმ ბნელი მონაკვეთის დასარულია ჩემს ცხოვრებაში, რომელსაც ოჯახი ერქვა თუმცა საბოლოოდ აღმოჩნდა რომ ნებაყოფლობით ტომარაში იყო კატა და თანაც ჩხაოდა :)
ეს ფოტოები იშვითი გამონაკლისია ჩემს ნამუშევრებში, რადგან არის სტუდიური და თანაც ნიუ, წაუნიუვებსავით. როგორც წესი, მე არ ვმუშაობ ამ ჟანრში და ამიტომაც მნიშვნელოვანია თქვენი აზრი.

გოთუა Industial

აი ასეთი ჟუტკი ხედი იშლება ჩემი სამსახურის ფანჯრებიდან. ერთ მხარეს ესა, მეორეზე მტკვარი.

დიდი შიმშილობის დასასრული

გადავრჩით მეგობრებო, შიმშილობა დასრულდა და ვირუსები დამარცხდნენ. ძირს ორცხობილა, ბრინჯის ფაფა და მოხარშული კარტოფილი, ლობიო თავისუფალია!
კითხვა მაქვს, რა არის უჟმურიკი? ჩემი აზრით დეზორიენტირებული ზღარბივით ვიღაცაა , თან თვალებს აცეცებს აქეთ იქით, ცოტათი ბუს გავს.
ფოტოზე სტამბოლია, უკანა პლანზე გალათას კოშკი, რომლის სახურავიდანაც 1638 წელს, თურქმა იკაროსმა, ჰასან ახმედ ჩელებიმ თვითნაკეთი ფრთებით გადაუფრინა ბოსფორს და სრუტის მეორე მხარეზე მშვიდობით დაეშვა. ტრაგიკული ექსცესების გარეშე. ანუ მთავარი მაინც ფრთები ყოფილა და არა კუდი, როგორც ხვლიკი ქადაგებდა.

პ/ს ფოტო ძალიან მომეწონა

Sick post

მოკლედ გაახურა ამ ენტერო ვირუსმა რა. გამიხურა. საჭმელს ვერ ვჭამ და მალე ფეხებსაც გავჭიმავ დეჰიდრატაციისაგან. არადა რა საინტერესო დღეებია .
ავტოპორტრეტი მზეზე.
მინდა მინდა მინდა
რაღაც ჯანდაბა მინდა/
მინდა ვიცოდე. რამე გარკვევით ვიცოდე. გეგმები მქონდეს. ან მყარი ღირებულებები.

სიტყვიერი ფაღარათი.
რუსულად ბევრად უკეთ ჟღერს.
ალბათ ვირუსის პაბოჩნი :D

აღმოსავლური მოტივები

ათას ერთი ღამე ხომ წაგიკითხავთ? აი დაახლოებით ასეთ ინტერიერებში დაშლიგინობდნენ ჰურიები, ჯინები, სულთანები, ვეზირები და შეხერეზადა.
მე კი სიცხე მაქვს. სტაბილურად 39 გრადუსამდე, დედაჩემი დაპანიკდა არიქა ღორის გრიპიო, სასწრაფოც კი დამაყენა თავზე, ანალგინი დამარჭეს და საწოლიდან ადგომა ცოტახნით შევძელი.

სურათები ტოპკაპიდანაა..
სადაფით ინკრუსტრირებული კარები



ვიტრაჟული ფანჯრები და კერამიკული მოპირკეთება, ყურანის სურებია კედელზე მიწერილი..






ხელით მოხატული კერამიკული დეტალები

ტრადიციული მაკროები

ფორმაში ვდგები, ყველაფერი თავის დასაწყისს უბრუნდება. მიაწერე ყინულს, მაგარი ფრაზაა არა? მიაწერ და გადნება, თუმცა აქედან რა ამოშლის. ასე თუ ისე წესრიგია, ანალიზებიც კაიაო, ავტოიმუნური არაა და მკურნალობას კარგად ემორჩილებიო,გავხდი კიდევაც. წვეთების გადაღებაც კი გავაგრძელე :)

მთაწმინდის მთვარე

აი როგორც იქნა გადავიღე რაღაც, უშტატივოდ და ექსპრომტად, ღამის თბილისზე გაცვეთილი და პაპსა რა უნდა იყოს, მაგრამ მაინც :) პაპსა კარგად საღდება, მდარე პაპსა - უფრო უკეთესად.

რაღაც უცნაურობები ხდება ამ ბოლო დროს ჩემს თავს ადამიანები მიდიან ქრებიან ბრუნდებიან.. მოლოდინის რეჯიმში პირდაღებული გაოცებული ბავშვივით თვალებს ვაფახულებ, კიდევ კაი დორბლები არ ჩამომდის. მოკლედ დამრჩენები დარჩნენ, წამსვლელებმა ორგანიზებულად დაგვტოვონ . ვოტ.გკოცნით მენატრებით თქვენი ფიქრო.
ასე ადვილი რომ იყოს ძაღლი არ დაჰყეფდა იმას, ჩემს ბედს.

დაგვიანებული რეპორტაჟი რადიო "პალიტრადან"

კაი ხნის წინ , ერმონიამ დამასწრო გადაცემას, სტუმარი დათიკო იყო, ჯგუფი "სტუმარი" ალბათ გაგიათ, თუ არა და მოუსმინეთ, არ ინანებთ. ხოდა დათიკოს ინტერვიუს და კიდევ რაღაცეებს შევესწარი და გადავიღე. ძნელია ფოტომ გადმოსცეს ის, რაც ისმის და ხდება, მაგრამ მაინც შევეცადე იქაური მუხტის გადმოცემას, შედეგი თქვენს წინაშეა..
სულ სხვანაირ კომენტარებს ვაპირებდი ამ სურათებზე, სტუმარზე მინდოდა დაწერა,სტუდიის აურაზე, ეთერზე შეყვარებულ ადამიანებზე, რადიოს განუმეორებელ ხიბლზე, ქალბატონი მარიკა დარჩია ალბათ იცანით, მის ხმაზე თაობები გავიზარდეთ.. ან გია გორგოძის სპორტული რეპორტაჟები, გაგას და ლაშას დუეტი..






იმედზე არ ვწერ, არც არაფრის და არავის გალანძღვას არ ვაპირებ, უბრალოდ ვაკოპირებ ერმონიას ბლოგიდან ნაწყვეტს და გადახედეთ..
ცხადია კითხვა მარტო ტელევიზიას არ ეხება.

სტატიის ბმული

მინდა ძალიან უბრალო კითხვა დავსვა: რა ფუნქცია აქვს თანამედროვე ტელევიზიას? თუკი ოდნავ ადრე, – თუნდაც ორიოდე ათწლეულის წინ, – ტელევიზიის ძირითადი დეკლარირებული ფუნქციები იყო: ინფორმირება, გართობა და შემეცნება, დღეისათვის ამ მედიასაშუალების წარმატების მთავარი „ღირებულებები“ შეიძლება უბრალოდ ჩამოითვალოს: შიშის თესვა (ძალადობის, კატასტროფების, კატაკლიზმებისა და ა. შ. კადრების ჩვენება), სექსი და სენსაცია. დღეს ამას ყველაფერს და ზედმეტად თავისუფალ ეთერს ვიღაცამ შეიძლება „ლიბერალიზაცია“ დაარქვას, მაგრამ ჩემთვის გაუგებარია მაშინ თავად ლიბერალიზმის არსი, რომელიც ძალადობის დეკლარირებას ნამდვილად არ გულისხმობს...

დაპირებული მნია-მნია პოსტი

მიირთვით, გასინჯეთ, გადაიღეთ
ჩაიც დააყოლეთ

Just breathe.. ანუ დაგვაინებული საგაზაფხულო პოსტი

მარტი ქარი წვიმა დომხალი არითმია ჩიყვი იმედი სითბო შიში მოლოდინი გაუკვევლობა შიში დასასრული გადაკვეთა განმუხტვა კავშირები პლანეტები ლილითი სიცარიელე აპათია არითმია ინსომნია შიში სიცარიელე გორგალი ძაფი ლაბირინთი შეხება სისველე სიბნელე. წარსული აწმყო მარტი წვიმა ქარი დახუჭვა. ძილი სიზმარი დილა ჰაერი..

ვსუნთქავ


p.s. ფოტო ტრადიციულად არაფერ შუაშია, სათაური კი მოპარულია ოღონდ საიდან ვერაფრით გავიხსენე.

სურნელოვანი პოსტი

აბა თვალები დახუჭეთ, რისი სუნია, ვარდის, მიხაკის, დარიჩინის ?

Memories

დღეს დისკები გადავარჩიე, ძველ კომპზე მაინც ვერ ვხსნიდი და დამიგროვდა
ისეთი ფოტოები ვიპოვე ერთი ხელის მოსმით რომ წავშალე ფოლდერებითურთ, ვიღაცეებისთვის თვალი რომ არ მომეკრა. კაი ხო ვიღაცისათვის, ისედაც ადვილი მისახვედრია. პირველი რეაქცია იყო რას გავს? და მეორე რასა ვგავარ. აშკარად უკეთ გამოვიყურები რაც ასაკი მემატება.
გუშინ როკოს ბოლგზე სტივ ჯობსის სიტყვას გადავხედე, ამჯერად ქართულად. წერტილების გადაკვეთაზე საუბრობს. რა უცნაურია ყველაზე მეტად ვინც მატკინა სწორედ იმან მიყიდა პირველი აპარატი. ეს გადაკვეთაა? ალბათ.
რაც არ გრძელდება და ვითარდება ის უნდა დამთავრდეს. უკან ყურება არაფრის მომტანია. ყველაფერი სასარგებლოა რაც იყო.
ამჯერად ტრადიციას ვარღვევ და ვდებ ვიდეოს. ჩემი საყვარელი მელოდია კატებიდან

გაზაფხული დადგაო..

წელს პირველი გაზაფხულია როცა არ გადამიღია არცერთი ყვავილი, ხე და კვირტი, საერთოდ არაფერი გადამიღია.. რაღაც მჭირს..
ეს ძველია

ბოსფორის შუქურები

გაბრაზებული პოსტი

ეს რა უბედურებაა ესა, ჩემს ირგვლივ ყველა სახიჩრდება, ერთმა ფეხი მოიტეხა, მეორემ ატიპიური უჯრედებიო, მესამემ ბავშვი საოპერაციოო, მეოთხე და ყველაზე ჯიუტი თვალს ითხრის დაჟინებით და მეთოდურად.. კარგით რაა!! გეყოთ მართლა, გული უნდა გამისკდეს?
არავის არ ვეცოდები.

პ. ს. ი ტებია ვილეჩატ..

ბებოები სტამბულიდან. თემაში არ ჯდება, მაგრამ მკიდია.